Heden, verleden en toekomst

Het heden is er gewoon eigenlijk nooit, tenminste het valt niet aan te geven want zodra je in het heden bent is het alweer het verleden en als je over het heden praat dan is het ook weer verleden. Heden kan dus nooit de toekomst zijn. Toekomst kan wel verleden worden en ook heden. Dus ga eens na: Toekomst kan heden worden maar heden geen toekomst? Is dat niet hetzelfde als: Een koe is een dier met een staart maar een dier met een staart hoeft nog niet perse een koe te zijn? Want wat er in de toekomst is kan het heden worden, tenzij je de toekomst verkeerd voorspelt want dan komt het natuurlijk nooit in het heden. De precisie van ‘in het heden’ kan je dus niet aangeven. Dan vraag ik me af wat ‘in het heden’ is, want het valt niet aan te tonen. Is het niet zo dat als je iets niet aan kan geven of aan kan tonen dat het er eigenlijk niet is? Stel jezelf eens de vraag: In het heden, wat is dat nou eigenlijk? Daar heb ik eigenlijk maar 1 antwoord op: In het heden is elke keer het moment waarop je leeft, het gaat steeds met je mee en veranderd nooit van plaats. Dat doet het verleden juist wel en de toekomst ook. Wat in het verleden ligt, gaat steeds verder weg liggen. En wat in de toekomst ligt, komt steeds dichterbij. Het heden dat neem je elke dag, elk uur, zelfs elke seconde met je mee en veranderd nooit van zijn ligging. Die ligging bedoel ik natuurlijk spreekwoordelijk want het bestaat eigenlijk niet, het is gewoon een woord waarmee je iets aangeeft. Net als een stoel of tafel. Dat zijn ook maar woorden waardoor je weet wat iemand bedoeld.

Het verleden. Tja het verleden, het oude vertrouwde verleden. Iets wat er altijd en eeuwig zal zijn sinds de dag dat de mensheid begon en eigenlijk al daarvoor. Ik kijk liever niet terug naar het verleden want het verleden ligt achter mij. Het verleden komt sowieso nooit meer terug en je kan er niets meer aan veranderen. Verleden zegt het eigenlijk al in het woord zelf. Het is het ‘leed’ van ‘ver’ Waarom zou je dan terug willen als het eigenlijk alleen maar leed is? Als het leuk was geweest dan had je het wel als herinnering onthouden en afgespeeld in het heden. Dus het verleden is een goed iets, want je herinnert je de leuke dingen wel in het heden als je dat zelf wilt. De rest laat je achter je en kan je vergeten als je dat zelf wilt. Als het verleden er niet was geweest dan was er niets geweest. Helemaal niets.

De toekomst. De toekomst is een mooi iets, een geweldig iets. De toekomst is iets waar je naar toe leeft. Zie je leven als een balk en daar in staan 3 puntjes. 1 puntje voor het verleden, 1 puntje voor het heden en 1 puntje voor de toekomst. Het puntje van het verleden ligt aan het begin van de balk en het puntje van de toekomst ligt aan het eind van de balk. Het puntje van het heden verschuift steeds meer naar de toekomst toe. Je leeft dus eigenlijk voor de toekomst. In tegenstelling tot je verleden kan je toekomst opraken, op dat moment ben je dood. De toekomst is de hoop waaraan je je vast kan houden, is het licht dat je eindelijk weer kan zien aan het einde van een heel erg slechte periode in je leven. De toekomst is de kracht van de mens. Ik leef per dag maar kijk graag naar mijn toekomst.

Het heden spreekt mij het meest aan, want daar kan eigenlijk altijd van op aan. Je verleden kan je nooit meer veranderen en je toekomst juist te veel. Te veel dat het me soms bang maakt, bang maakt dat mijn toekomst er uit komt te zien als mijn verleden. Colin Heikens

Echte schoonheid zit van binnen

Mensen zeggen altijd: echte schoonheid zit van binnen. Maar of dat klopt daar valt nog over te discussiëren, niet met mensen uit mijn klas maar met mensen die weten hoe dat moet. Want schoonheid is naar mijn mening iets dat je niet kan zien. Maar ja als je het niet kan zien kan je er eigenlijk ook niet echt over oordelen toch? Maar kan je iets dan niet laten blijken? Dat je iets niet ziet maar je weet wel dat het er is omdat het soms naar voren komt. Zoals een karakter, aardig voor andere zijn, vriendelijkheid, niet zo’n centen pik zijn, vrolijk, behulpzaam, sociaal. Zijn die dingen niet veel belangrijker? Voor mij wel, voor mij geldt dat echt veel meer als schoonheid dan iemands uiterlijk. Maar hoe komt het dan, en nu praat ik voor mezelf en voor een hele hoop andere mensen, dat als iemand heel lelijk is en nu bedoel ik ook echt heel erg lelijk, dat je er niet mee gaat praten in eerste instantie? Terwijl haar of zijn karakter misschien wel 10 keer mooier is dan dat mooie meisje of die mooie jongen waar je al een tijd een gesprek mee wilt voeren. Dan geldt het begrip: echt schoonheid zit van binnen, ineens voor een stuk minder mensen inclusief mijzelf. Hoe komt dat dan? Ik heb echt geen enkel idee. Ik denk dat niemand daar een echt feitje over heeft. Wat ik wel weet uit eigen ervaring, je kan beter een meisje en jongen aan de haak slaan met een goed innerlijk dan met alleen een goed uiterlijk. Natuurlijk kan je het allerbeste een meisje of jongen aan de haak slaan met een goed innerlijk en een goed uiterlijk. Maar met dat meisje heb ik al een relatie dus dat gaat voor jullie nu niet meer op. Even alle gekheid achterwege gelaten, ik denk dat het beter is als je voor het innerlijk gaat. Daar heb je meer aan, die relaties houden langer stand en je kan werken aan een toekomst. Als je alleen voor het uiterlijk gaat dan heb je continue ruzies en ben je het standaard niet met elkaar eens. Daarom is het van belang dat je een partner zoekt die goed bij je past. Even aantrekkelijk, een even mooi karakter en een zelfde kijk op dingen als jou wat betreft innerlijk en uiterlijk. Colin Heikens.

Discussie

Er zijn mensen bij mij op school, betergezegd bij mij in de klas die geen discussie kunnen voeren. Die voelen alles aan als kritiek en als belachelijk maken van een ander, maar niets is minder waar want discussie voeren is altijd over een onderwerp en daar heeft iedereen zijn of haar mening over. Een mening, een mening zegt het al. Jij meent iets, maar dat is vanuit jouw eigen perspectief. Dat hoeft helemaal niet de mening te zijn van iemand anders. Als iemand zegt:' Ik vind Nederland vol en wil geen buitenlanders in mijn land hebben' Dan is dat zijn volste recht om zo te denken over Nederland en buitenlanders.Maar het is dan ook mijn volste recht om het daar helemaal mee oneens te zijn. Vanuit die perspectieven kun je gaan discussieren met elkaar. Als er dan mensen zijn die op elk woord dat je zegt gaan zeggen: '' dat is niet waar'' of '' dat slaat nergens op'' dan heb je het lekker getroffen. Discussieren is eigelijk met die woorden niet meer mogelijk want ze snappen de essentie van discussieren niet. Ze weten niet hoe het moet, hoe het er aan toe gaan of hoe je je mening goed kan onderbouwen. Want dat zijn ook vaak de mensen die gaan roepen: " daar ben ik het niet mee eens''. ' Oke' zeg ik dan. ''Waarom dan niet als ik vragen mag'? 'Nou, gewoon dat vind ik gewoon zo' wordt er dan geroepen. Lekker sterk onderbouwd. Enfin, door met de discussie. Ze vinden mijn mening niet belangrijk, vertellen ze je open. Maar als ik geen mening had gehad dan hadden hun geen discussie en dan werd er ook niet om hun mening gevraagd. Er zijn meningen nodig, altijd en overal. Als er geen meningen zijn of als er maar een mening is van 1 persoon of 1 bepaalde groep dan wordt er altijd gekozen voor die manier en valt er geen discussie te voeren. Dus vrijheid van meningsuiting is een heel belangrijk iets. Mensen vergissen zich daar vaak sterk in. Ik hoop dat mensen onthouden dat je een mening mag geven over een bepaalde zaak maar als je dat doet, dat je dan ook even onthoudt dat er nog meer mensen zijn. En die mensen hebben ook allemaal een mening, luister daar ook naar. Ik heb het nu over een simpele discussie in de klas. We voerden daar een discussie over de juiste manier van discussie voeren. Gaven onze mening over hoe je je mening het beste kan geven. Dit gebeurt niet alleen in mijn klas, maar op een veel grotere schaal. In de 2e kamer. In bepaalde landen, tegen andere bepaalde landen. En daar moeten wij als mensen ons toch echt zorgen over maken. Luister naar elkaar, bepraat dingen. Als je ergens niet uit komt ga dan niet gelijk schieten of vechten. Discussies bestaan om ze ook te kunnen voeren, dat lukt nooit op een agressieve manier. Dat lukt alleen op een rustige en verzorgde wijze, door middel van je mening geven en ook de mening aan te horen van de andere partij. Luisteren naar elkaar, ik heb het gevoel dat mensen het woord 'luisteren' al heel lang uit het oog verloren zijn.

Een dagje op de EHBO

Vandaag zat ik op een bed in het ziekenhuis te wachten tot de dokter bij mij zou komen, ik had goede hoop dat het wel goed met mij af zou lopen aangezien ik alleen maar een schouder uit de kom had. De dokter zou met zijn intelligentie het probleem van mij toch wel grotendeels moeten kunnen verhelpen. Intelligentie? Nou, of dat waar is komt zo aan het licht. De dokter liep de kamer binnen, aangezien het ziekenhuis altijd net iets te klein is voor privacy en je je toch al zo lekker op je gemak voelt in een ziekenhuis stoppen ze je in een ruimte met nog meer zieke en aanstellerige mensen. Enfin, de eerste patiënt was aan de beurt. Een steekwond in zijn buik hoorde ik via de 2 gordijnen van formaat die ons van elkaar scheidde. Hoe dat kwam vroeg de dokter? Nou zei de allochtonen man, dat kon je horen aan de ‘Iek’ in plaats van Ik, Iemand draaide om en iek draaide ook om en hij stak met groot mes mij buik. Hupplakee, snel naar de andere afdeling, de afdeling voor de zwaar gewonden mensen of zoiets. Eindelijk hoorde ik mezelf en mijn moeder denken: Wij zijn!! Maar niets was minder waar want de desbetreffende man bezocht eerst de buren die wij nog niet gezien hadden alleen maar gehoord. Want mevrouw was zo zielig en dat mocht de hele wereld plus de rest weten. ‘’Goedenmiddag mevrouw, wat kan ik voor u doen?’’ hoorde ik van de andere kant van het gordijn. Een halfje bruin en een zak witte bolletjes, hoorde ik mezelf weer denken. Dat is trouwens knap want het geluid in het ziekenhuis is altijd in overvloed en stilte is een ondenkbaar begrip op de eerste hulp. Mevrouw antwoordde wel normaal en zei: nou ik ben van de trap gevallen, ongeveer 10 meter omlaag. Ik hoorde mezelf weer denken (gebeurde vaak die dag): Mevrouw als u van 10 meter naar beneden was gevallen dan had u wel de stilte gehad, u had het zeker niet overleeft. Nou Colin vooruit, misschien als u op uw benen of armen was gevallen om de val te breken. Ja dokter, hoorde ik naast me, ik viel vol op mijn hoofd. Hmmm, tenzij uw hoofd er nu uit ziet als een sinaasappel waar een olifant op is gaan staan met een blok beton op zijn rug geloof ik u, anders is het klinkklare onzin. De dokter kreeg het voor elkaar zijn lach te verbergen en vroeg rustig door. Mevrouw, bent u van boven naar beneden gevallen? Ik hoorde mezelf weer denken, en ik zuchtte van onbegrip. De mevrouw ging blijkbaar mee in het niveau van lik me vestje want ze antwoordde met een.. JA! Op dat moment had ik voor mezelf zo’n beetje besloten wat er met mij aan de hand was want de dokter had niet veel nuttigs te melden zo rond de klok van het middag eten. Ik dacht aan een schouder uit de kom, maar die was vast en zeker niet goed terug geschoten, want het deed nog enorm veel pijn. De dokter kwam langs net voor het moment dat ik de hoop op bezoek had opgegeven en hij ging mij onderzoeken. Hij kon het niet met zekerheid zeggen dus deze jongeman ging naar de fotograaf van het ziekenhuis. Ze maakte mooie composities van mij en mijn schouder. Ik werd weer terug gestuurd naar de man zonder antwoorden en ik kon weer een uurtje wachten. Toen mijn biologische klok al een aantal keren aan het roepen was dat ik nu ongeveer wel eten moest hebben kwam de beste man binnen vallen. Weer eerst bij de buren, en toen tot mijn stomme verbazing bij mij. Hij vertelde mij wat ik rond de klok van 12 uur ook al voor mezelf had vast gesteld, zonder een foto rol te verbrassen en zonder tijd in te leveren, dat mijn arm uit de kom was geweest en dat ie er waarschijnlijk nog niet helemaal goed in zat. Beste meneer de dokter, dank je wel voor jouw belangrijke rol in het beter worden van mijn enorm zieke schouder. Ik hoop dat u nog vele mensen, net als u bij mij heeft gedaan, beter mag maken.